Skoro wiadomym jest, że nie ma co liczyć na służbę zdrowia... że do lekarzy ustawione są ogromne kolejki, terminy do specjalistów są na za 2 lata, coraz droższe leki, a potrzeba ich spożycia zwiększa się, lekarze wypisują recepty tak szybko, że nie nadążają zapytać co dolega, a choroba/dolegliwość jak była tak jest, to dlaczego ciągle oczekuje się tego samego? Zmiany, zbawienia?! Dlaczego doprowadzają się ludzie do takiego stanu, w którym nie odbędzie się bez leczenia?! Ważne jest zapobieganie chorobom!!! No tak, ale zapobieganie kosztuje wysiłek, pracę nad sobą, zwiększanie wiedzy o swoim ciele, a przecież nikt nie ma na to ochoty. Należałoby zacząć się pilnować, kontrolować, wprowadzać w codzienne życie dyscyplinę i co najgorsze, nie byłoby czasu i możliwości na narzekanie i obwinianie innych za swój stan i sytuację. Dzisiaj usłyszałem mądre słowa, większość Panów zna parametry swojego samochodu, a większość Pań rodzaje ubiorów, czy kolorów, ale zapytani ile jest kości, czy mięśni w organizmie ludzkim to już problem. Samochód, czy ubiór można zmienić, natomiast ciało jest jedno na całe życie. Kończąc temat, pamiętajmy, jeżeli nam samym nie zależy na naszym zdrowiu to nie bądźmy egoistami. Jesteśmy czyimś bratem, siostrą, synem, córką, jesteśmy matką, ojcem, babcią, dziadkiem, mężem, żoną, wujkiem, ciotką i czy tego chcemy, czy nie to jesteśmy od siebie zależni. Komuś bliskiemu zależy na naszym zdrowiu. Czasem od naszego zdrowia może zależeć los tejże bliskiej osoby, a gdy będzie ten bliski Ci człowiek potrzebował Ciebie... to Ty go nie zawiedź...
Żyjmy dla innych by inni żyli dla nas :)
niedziela, 26 stycznia 2014
Trening razem, trening osobno :)
Na ostatnich zajęciach poradziłem Paniom, aby kontynuowały trening w domu. Zajęcia mamy dwa razy w tygodniu, a moja rada to minimum 3 razy w tygodniu. Na co usłyszałem: "Samemu człowiek nie ma motywacji, nie chce mu się tak jak w grupie". Panie rozwiązały problem prosząc o zwiększenie liczby zajęć do 3 razy w tygodniu.
To prawda, w grupie siła. Jeżeli jest nam ciężko w pojedynkę to trening w grupie jest wspaniałym rozwiązaniem, gdyż podczas takiego treningu odczuwamy wzajemne wsparcie. Natomiast jeżeli nie mamy czasu i ochoty na wspólny trening, wykonujmy go samodzielnie, ale nie odpuszczajmy. Trening fizyczny, dieta i dobry sen to nie przymus, trendy czy moda. To odzyskiwanie kontroli nad swym życiem, nad swoim ciałem oraz nad siłą woli.
To prawda, w grupie siła. Jeżeli jest nam ciężko w pojedynkę to trening w grupie jest wspaniałym rozwiązaniem, gdyż podczas takiego treningu odczuwamy wzajemne wsparcie. Natomiast jeżeli nie mamy czasu i ochoty na wspólny trening, wykonujmy go samodzielnie, ale nie odpuszczajmy. Trening fizyczny, dieta i dobry sen to nie przymus, trendy czy moda. To odzyskiwanie kontroli nad swym życiem, nad swoim ciałem oraz nad siłą woli.
czwartek, 23 stycznia 2014
Wpływ czynników środowiskowych na organizm człowieka.
Człowiek będąc częścią przyrody podlega jej wpływowi. Dużą rolę odgrywa adaptacja organizmu ludzkiego do naturalnych warunków środowiskowych. Wytworzyła ona ścisłe związki między człowiekiem i jego naturalnym środowiskiem. Nikt nie kwestionuje już roli czynników środowiska przyrodniczego i społecznego, żywienia, aktywności fizycznej czyli stylu życia, zarówno w powstawaniu jak i leczeniu chorób. W wieku techniki trenowanie mechanizmów adaptacyjnych będzie podstawą profilaktyki, która w dużym stopniu będzie stanowić o efektach działalności lekarzy. W profilaktyce istotny jest trening mechanizmów samoregulacji i samouzdrawiania organizmu przez różne formy ruchu, wypoczynku i racjonalnego żywienia.
Światło, czysta woda, powietrze, pole elektromagnetyczne Ziemi powodują usprawnianie, funkcjonowania narządów, wpływają korzystnie na zdrowie, zwiększają wydolność ogólną ustroju. Powodują również korzystne przestrojenie czynnościowe wegetatywnego układu nerwowego.
Pojęcie adaptacji jest rozumiane różnie, w zależności od podmiotu, który jest rozpatrywany w kontekście procesu przystosowania. W naukach biologicznych tym terminem określa się ogólnie zarówno morfologiczne, jak też czynnościowe modyfikacje organizmu, uwarunkowane obciążeniami wewnątrzustrojowymi lub zewnątrzustrojowymi. Są więc one odzwierciedleniem oddziaływania, w wyniku których organizm jest obciążony w stopniu zmieniającym równowagę procesów wewnętrznych (homeostazę). Zadaniem adaptacji jest przeciwdziałanie i lepsze znoszenie zakłóceń homeostazy.
Wpływy wewnętrzne, które zmieniają homeostazę, są zależne od możliwości organizmu kompensowane doraźnie. Ich dłuższe lub powtarzające się działania uruchamiają procesy, których celem jest podwyższenie poziomu tolerancji oraz zwiększenie sprawności działania w danych warunkach. Przykładem może być adaptacja do wysiłków długotrwałych, podczas której zwiększają się wymiary i sprawność mięśnia sercowego oraz kapilaryzacji mięśni szkieletowych i mięśnia sercowego, następuje stymulacja produkcji krwinek czerwonych, wzmacnia się sprawność procesów tlenowych we włóknach mięśniowych. Innym przykładem może być adaptacja (aklimatyzacja) do warunków wysokogórskich, podczas której m. in. obniża się wrażliwość ośrodka oddychania na dwutlenek węgla zawarty we krwi, zwiększa się sprawność pochłaniania tlenu w płucach i jego transportu do tkanek oraz ukrwienie wszystkich tkanek przez rozrost kapilarów i zmiana innych funkcji polepszających dostawę tlenu do organizmu.
Zdolności adaptacyjne organizmu człowieka odgrywają znaczącą rolę w aktywności fizycznej. Ruch jest istotną formą kontaktu z otoczeniem, istotnym czynnikiem łączności człowieka ze środowiskiem. Aktywność fizyczna jest częścią środowiska, a z uwagi na właściwości rozwoju jakie daje, człowiek w bardzo istotny sposób zmienia środowisko. Aktywność i ruchliwość człowieka oraz jego względna niezależność od środowiska, z uwagi na stworzone własne, antropogenne warunki i środki chroniące go przed wpływem otoczenia, podnoszą w znacznym stopniu możliwości korzystnego dla niego ukrztałtowania otoczenia. W królestwie zwierząt nie ma drugiego gatunku, który miałby choćby w przybliżeniu podobne możliwości.
Somatyczne zróżnicowanie ludzi jest nie tylko wynikiem kulturowych i cywilizacyjnych oddziaływań sportowych i zawodowych. Jest to skutek obustronnych oddziaływań, co szczególnie widoczne jest w sporcie. Określone, genetycznie zdeterminowane, fenotypy osiągają w poszczególnych dyscyplinach sportu cechy motoryczne i wydolnościowe, jak siła, wytrzymałość, sprawność układu krążenia, wydolność metaboliczna, szybkość i zdolność reagowania są w różnym stopniu obciążone i wykorzystywane. Nie należy zatem odrzucać istotności określonej typologii w sporcie w zakresie budowy ciała, pomimo istnienia różnych wyjątków i odchyleń. Skoczkowie i długodystansowcy często cechują się szczupłą sylwetką, natomiast zapaśnicy, miotacze, ciężarowcy należą do somatypów bardziej masywnych.
Światło, czysta woda, powietrze, pole elektromagnetyczne Ziemi powodują usprawnianie, funkcjonowania narządów, wpływają korzystnie na zdrowie, zwiększają wydolność ogólną ustroju. Powodują również korzystne przestrojenie czynnościowe wegetatywnego układu nerwowego.
Pojęcie adaptacji jest rozumiane różnie, w zależności od podmiotu, który jest rozpatrywany w kontekście procesu przystosowania. W naukach biologicznych tym terminem określa się ogólnie zarówno morfologiczne, jak też czynnościowe modyfikacje organizmu, uwarunkowane obciążeniami wewnątrzustrojowymi lub zewnątrzustrojowymi. Są więc one odzwierciedleniem oddziaływania, w wyniku których organizm jest obciążony w stopniu zmieniającym równowagę procesów wewnętrznych (homeostazę). Zadaniem adaptacji jest przeciwdziałanie i lepsze znoszenie zakłóceń homeostazy.
Wpływy wewnętrzne, które zmieniają homeostazę, są zależne od możliwości organizmu kompensowane doraźnie. Ich dłuższe lub powtarzające się działania uruchamiają procesy, których celem jest podwyższenie poziomu tolerancji oraz zwiększenie sprawności działania w danych warunkach. Przykładem może być adaptacja do wysiłków długotrwałych, podczas której zwiększają się wymiary i sprawność mięśnia sercowego oraz kapilaryzacji mięśni szkieletowych i mięśnia sercowego, następuje stymulacja produkcji krwinek czerwonych, wzmacnia się sprawność procesów tlenowych we włóknach mięśniowych. Innym przykładem może być adaptacja (aklimatyzacja) do warunków wysokogórskich, podczas której m. in. obniża się wrażliwość ośrodka oddychania na dwutlenek węgla zawarty we krwi, zwiększa się sprawność pochłaniania tlenu w płucach i jego transportu do tkanek oraz ukrwienie wszystkich tkanek przez rozrost kapilarów i zmiana innych funkcji polepszających dostawę tlenu do organizmu.
Zdolności adaptacyjne organizmu człowieka odgrywają znaczącą rolę w aktywności fizycznej. Ruch jest istotną formą kontaktu z otoczeniem, istotnym czynnikiem łączności człowieka ze środowiskiem. Aktywność fizyczna jest częścią środowiska, a z uwagi na właściwości rozwoju jakie daje, człowiek w bardzo istotny sposób zmienia środowisko. Aktywność i ruchliwość człowieka oraz jego względna niezależność od środowiska, z uwagi na stworzone własne, antropogenne warunki i środki chroniące go przed wpływem otoczenia, podnoszą w znacznym stopniu możliwości korzystnego dla niego ukrztałtowania otoczenia. W królestwie zwierząt nie ma drugiego gatunku, który miałby choćby w przybliżeniu podobne możliwości.
Somatyczne zróżnicowanie ludzi jest nie tylko wynikiem kulturowych i cywilizacyjnych oddziaływań sportowych i zawodowych. Jest to skutek obustronnych oddziaływań, co szczególnie widoczne jest w sporcie. Określone, genetycznie zdeterminowane, fenotypy osiągają w poszczególnych dyscyplinach sportu cechy motoryczne i wydolnościowe, jak siła, wytrzymałość, sprawność układu krążenia, wydolność metaboliczna, szybkość i zdolność reagowania są w różnym stopniu obciążone i wykorzystywane. Nie należy zatem odrzucać istotności określonej typologii w sporcie w zakresie budowy ciała, pomimo istnienia różnych wyjątków i odchyleń. Skoczkowie i długodystansowcy często cechują się szczupłą sylwetką, natomiast zapaśnicy, miotacze, ciężarowcy należą do somatypów bardziej masywnych.
Piśmiennictwo:
Ekologia człowieka w wychowaniu fizycznym i sporcie. Jethon Z.
Działanie czynników przyrodniczych na organizm człowieka. Moszyńska B.
Aktywność fizyczna w kontakcie z przyrodą. Pańczyk W.
sobota, 4 stycznia 2014
Trening na Nowy Rok (with friend)
Dziś trening z użyciem skakanki i proponujemy dla dłuższej wytrzymałości, motywacji i determinacji zaproponować trening przyjacielowi i ćwiczyć razem. Możecie spróbować wykonać go samemu, a innego dnia z kumplem, zauważycie zmianę. Podczas treningu w grupie mamy więcej motywacji i okazuje się, że potrafimy z siebie wydobyć więcej siły, więcej tlenu i więcej ochoty. Trening staje się przyjemnością, miłym spędzaniem czasu z najbliższą osobą. Dzięki wspólnemu treningowi poprawiamy relacje i wzbogacamy je o nowe doświadczenia. Wyciągnijcie przyjaciółkę, przyjaciela, siostrę, brata, córkę, syna, męża, żonę, mamę, tatę, ciocię, wujka, kogokolwiek i cieszcie się chwilą, która pozytywnie wpłynie na Wasze życie.
TRENING: rozgrzewka 5 min- ćwiczenia angażujące poszczególne partie ciała, począwszy od samej głowy.
1. Skakanka 50 skoków (sposób dowolny)
2. Przysiad, w górze wykop wprzód na zmianę 30x
3. Skakanka 50 skoków
4. Tabata (podskok, przejście do pozycji pompki z wyrzutem nóg w tył, powrót) 30x
5. Skakanka 50 skoków
6. W skłonie, wyrzucanie nogi do boku 30x
7. Skakanka 50 skoków
8. Przeskoki, nogi przód, tył/ lub wykroki w tył 30x
9. Skakanka 50 skoków
10. Na plecach, nogi proste do sufitu, łopatki uniesione: odkładanie prostej nogi nad ziemię, na zmianę 30x
11. Skakanka 50 skoków
12. Na plecach, nogi proste do sufitu, ręce za głową: unoszenie łopatek z rękoma przed sobą, jednocześnie rozszerzanie prostych nóg na boki 30x
13. Skakanka 50 skoków
14. Przysiad i w górze skok napinając całe ciało 30x
15. Skakanka 50 skoków
16. Na brzuchu, ręce proste nad głową: unoszenie całych nóg, klatki piersiowej i rąk 30x
17. Skakanka 50 skoków
18. Pozycja pompki na dłoniach i przyciąganie na zmianę kolana do łokcia z lekkim skrętem w stronę zginanego kolana 30x
19. Skakanka 50 skoków
20. Na plecach, stopy ustawione na ziemi na szerokość bioder, ręce za głową: siadanie i skręty tułowiem w obie strony 30x
Całość powtarzamy 2 razy
Aby bez problemu zrozumieć nasz trening zapraszamy do obejrzenia filmu z udziałem naszej partnerki Edyty :)
P.S. Edith dziękujemy za zaangażowanie i wytrwałość ;)
TRENING: rozgrzewka 5 min- ćwiczenia angażujące poszczególne partie ciała, począwszy od samej głowy.
1. Skakanka 50 skoków (sposób dowolny)
2. Przysiad, w górze wykop wprzód na zmianę 30x
3. Skakanka 50 skoków
4. Tabata (podskok, przejście do pozycji pompki z wyrzutem nóg w tył, powrót) 30x
5. Skakanka 50 skoków
6. W skłonie, wyrzucanie nogi do boku 30x
7. Skakanka 50 skoków
8. Przeskoki, nogi przód, tył/ lub wykroki w tył 30x
9. Skakanka 50 skoków
10. Na plecach, nogi proste do sufitu, łopatki uniesione: odkładanie prostej nogi nad ziemię, na zmianę 30x
11. Skakanka 50 skoków
12. Na plecach, nogi proste do sufitu, ręce za głową: unoszenie łopatek z rękoma przed sobą, jednocześnie rozszerzanie prostych nóg na boki 30x
13. Skakanka 50 skoków
14. Przysiad i w górze skok napinając całe ciało 30x
15. Skakanka 50 skoków
16. Na brzuchu, ręce proste nad głową: unoszenie całych nóg, klatki piersiowej i rąk 30x
17. Skakanka 50 skoków
18. Pozycja pompki na dłoniach i przyciąganie na zmianę kolana do łokcia z lekkim skrętem w stronę zginanego kolana 30x
19. Skakanka 50 skoków
20. Na plecach, stopy ustawione na ziemi na szerokość bioder, ręce za głową: siadanie i skręty tułowiem w obie strony 30x
Całość powtarzamy 2 razy
Aby bez problemu zrozumieć nasz trening zapraszamy do obejrzenia filmu z udziałem naszej partnerki Edyty :)
P.S. Edith dziękujemy za zaangażowanie i wytrwałość ;)
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)