Przy rozpoczęciu jakiejkolwiek aktywności fizycznej ważne jest, aby określić jaki jest cel tego działania. Jeżeli został już określony cel, przechodzimy do planu działania. Niestety ta strategia nie wypali, jeżeli na samym początku nie poznamy samych siebie. To proces edukacji, w którym poznaje się typ budowy naszego ciała, posiadane predyspozycje (fizyczne, genetyczne itp.), posiadane dolegliwości, przebyte urazy czy choroby. Trzeba zwrócić szczególną uwagę na przyzwyczajenia, te, które są pozytywne i te, których trzeba się wyzbyć. Reasumując, trzeba po prostu odzyskać kontrolę nad samym sobą, by móc śmiało ruszyć do przodu.
Jak już pisałem we wcześniejszym artykule, w naszej edukacji zdrowotnej na temat aktywności fizycznej trzeba nam poznać ogólne typy budowy ciała oraz formy i rodzaje ćwiczeń.
Pomimo, iż indywidualne różnice są ważne, wielu trenerów przyjęło ogólne typy budowy naszego ciała, by łatwiej określać indywidualne predyspozycje, potrzeby i cele. Są to trzy rodzaje: ektomorfik, mezomorfik i endomorfik, które są zależne od naszej budowy genetycznej. Mają one więcej wspólnego ze strukturą kośćca i całej "ramy" kostnej, aniżeli ze strukturą mięśni.
Ektomorfik charakteryzuje się drobną budową ciała, ma bardzo duże problemy z budowaniem masy mięśniowej oraz, u którego metabolizm przebiega niezwykle szybko. Pozytywnym aspektem organizmu ektomorfika jest fakt, iż jego ciało bardzo szybko odbudowuje ubytki spowodowane treningiem, jeżeli oczywiście jest stosowana prawidłowa dieta. W związku z tym raczej nie występuje u niego ryzyko przetrenowania. Ciało ektomorfika zawiera zazwyczaj niski poziom tłuszczu. Ektomorficy w porównaniu do ludzi należących do innych kategorii, muszą spożywać znacznie większe ilości kalorii, jeżeli tak się nie będzie działo, mięśnie w okresie regeneracji zużyją całe pokłady energii, a potem "strawią siebie same". Według zaleceń przy treningach np. siłowych wymagane jest minimum 5 pełnowartościowych posiłków dziennie, preferowane duże ilości złożonych węglowodanów oraz białka. Jeżeli chodzi o trening, nie można sobie popuszczać. Intensywność plus ciężar równa się masa.
Mezomorfik ma tendencje do bycia muskularnym, zachowując najlepsze atrybuty ektomorfików i endomorfików. Mezomorfik to typ człowieka, który nie ma problemów ze zmianą wagi ciała. Jego metabolizm na ogół uznawany jest za normalny. W porównaniu z ektomorfikiem, mezomorfik jest zwykle silniejszy, większy, a jego ciało zawiera nieco więcej tłuszczu. Mezomorfik nie musi dostarczać tak dużej ilości kalorii aby utrzymać "status quo". Powinien się on stosować do ogólnych zasad dobrej diety, nie przesadzając z dowozem kalorii aby zachowywać w miarę nieotłuszczoną sylwetkę. Wadą takiej budowy jest wydłużony okres regeneracji między sesjami treningowymi.
Endomorfik posiada krępą budowę ciała, ciężkie i grube kości. W jego przypadku metabolizm bije na głowę dwa poprzednie przypadki, a to za sprawą niezwykle wolnego tempa. Potrzebuje on jeszcze mniejszej ilości kalorii dziennie aby utrzymać stałą masę ciała. Należy przyłożyć uwagę do zmniejszonego spożycia tłuszczów i węglowodanów. Dobrym sposobem jest spożywanie 7 mniejszych posiłków dziennie, co pozwoli na lepsze spalanie kalorii. Należy stosować aeroby - pływanie, jazda na rowerze itp. Przez spowolniony metabolizm zwiększa się również czas przeznaczony na odpoczynek i regenerację. Trening powinien składać się z serii o umiarkowanym ciężarze, z limitowanym czasem odpoczynku pomiędzy nimi.
Poznając rodzaje budowy ciała powinno się również nie zapominać o rodzajach treningów co przedstawię w kolejnym artykule.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz